Μοναδικό είναι το εύρημα της προθήκης 9.  Πρόκειται για έναν αμφιπρόσωπο  κάνθαρο, που αποτελεί προϊόν του αττικού εργαστηρίου. Το αγγείο αποτελείται από δυο ανάγλυφες κεφαλές. Στη μια όψη, απεικονίζεται το πρόσωπο μιας λευκής γυναίκας με όμορφα, κομψά χαρακτηριστικά, ενώ στην άλλη αντικρίζει μία γυναίκα με μελαμψή επιδερμίδα που χαρακτηρίζεται από τα σαρκώδη χείλη, την πλατιά μύτη, στοιχεία δηλωτικά της αφρικανικής καταγωγής της. Η διακόσμηση της μαύρης γυναίκας με ένα κλαδί κισσού, του ιερού φυτού του Διόνυσου, παραπέμπει στην οινοποσία και το συμποσιακό περιβάλλον. Και στις δύο μορφές στο ύψος της μετάβασης από τη μορφή στο κύπελλο υπάρχουν δυσδιάκριτες επιγραφές.

Ο κάνθαρος είναι αγγείο συμποσίου που προοριζόταν για κατανάλωση κρασιού. Προφανώς στο αγγείο απεικονίζονται τα πρόσωπα εταίρων, των οποίων ο ρόλος ήταν η διασκέδαση και η ψυχαγωγία των συμποσιαστών.  Η απεικόνιση της μαύρης γυναίκας φανερώνει την εξοικείωση των αρχαίων Ελλήνων με ανθρώπους που κατάγονταν από την αφρικανική ήπειρο. Το αγγείο χρονολογείται στα μέσα του 5^ου αι. π.Χ.