Επιτύμβια ενεπίγραφη στήλη που απεικονίζει μια οικογενειακή σκηνή. Χρονολογείται τον 1ο αι. μ.Χ. Σε πρώτο πλάνο εικονίζονται οι γονείς με τον νεκρό γιο τους στο κέντρο, τον μικρό Άδμητο, για τον οποίο μαθαίνουμε από την επιγραφή ότι ήταν επτά ετών. Ο Άδμητος κρατά φρούτα στην ποδιά του. Και οι δύο γονείς στρέφουν το κεφάλι προς το γιο τους, ενώ η μητέρα του χαϊδεύει το κεφάλι. Και ενώ οι γονείς με τη στροφή στο σώμα και στο κεφάλι τους δείχνουν τη στοργή και τον πόνο ο νεαρός γιος κοιτά κατάματα τον θεατή επισημαίνοντας πιθανά την απώλεια της νιότης του και το σπάσιμο του δεσμού με την οικογένειά του. Χαρακτηριστική είναι και η παρουσία των δευτερευουσών μορφών στο βάθος της παράστασης, οι οποίες δουλεύουν για λογαριασμό της, για να καταδειχθεί πιθανά ότι η θλίψη και ο πόνος επηρεάζει όσους σχετίζονταν με τον νεαρό νεκρό της στήλης.
Ο νεαρός Άδμητος αναφέρεται ως ἥρως στην επιγραφή. Αυτό συμβαίνει στα πλαίσια του φαινομένου του «αφηρωισμού» δηλαδή της επιθυμίας της οικογένειας να εξυψώσει τον νεκρό της αποδίδοντάς του τιμές ήρωα.