Στην Αίθουσα Β εκτίθενται ευρήματα αρχαϊκών, κλασικών και ελληνιστικών χρόνων, από την αρχαία πόλη στο λόφο της Μεγάλης Ράχης, κατά χρονολογική σειρά και είδος.Κεντρική θέση στην αίθουσα κατέχει η μακέτα του λόφου της Μεγάλης Ράχης, όπου ιδρύθηκε και ήκμασε η αρχαία πόλη Αιανή.

Σε περίοπτη θέση, στην προθήκη 1, είναι τοποθετημένο το άγαλμα της Νίκης. Πρόκειται για ακρωτήριο εντυπωσιακού δημόσιου κτηρίου των κλασικών χρόνων. Από ανάλογα κτήρια προέρχονται και τα τμήματα από πήλινα και λίθινα αρχιτεκτονικά μέλη με γραπτή διακόσμηση της προθήκης 4, τα ενσφράγιστα τμήματα κεραμίδων και μία μαρμάρινη κεφαλή νέου πιθανόν από αέτωμα. Στην προθήκη 3 η εντυπωσιακή λαβή χάλκινου καθρέφτη της ίδιας εποχής, αναπαριστά τη μορφή πεπλοφόρου κόρης.

Οι προθήκες 5-6 φιλοξενούν κορινθιακή και κυρίως αττική μελανόμορφη και ερυθρόμορφη κεραμική, που χρονολογείται από τον 6^ο έως τον 4^ο αι. π.Χ.

Στην ελληνιστική εποχή ανήκουν τα αγγεία με ανάγλυφη διακόσμηση και οι μήτρες της προθήκης 7, που μαρτυρούν τοπική παραγωγή και σχέσεις με την Πέλλα. Παραστάσεις φυτικές, ερωτικές, μυθολογικές κοσμούν την επιφάνεια των αγγείων, όπως ο σκύφος με παράσταση Ιλίου Πέρσις (Άλωση της Τροίας). Στην ίδια εποχή εντάσσονται και τα αγγεία της προθήκης 8, με γραπτή διακόσμηση τύπου «Δυτικής Κλιτύος», αλλά και αγγεία με έντυπη διακόσμηση. Στην προθήκη 9 υπάρχουν ενεπίγραφα όστρακα, ανάμεσά τους δύο επιγραφές: «Σκόρδων Μναι» (τιμή για σκόρδα) και «Μη κλέπτει». Στην προθήκη 10 εκτίθενται ανθρωπόμορφα και ζωόμορφα ειδώλια που κατασκευάστηκαν με μήτρα. Ανάμεσά τους κεφαλές της θεάς Αθηνάς και της Κυβέλης, η λατρεία της οποίας έχει ιδιαίτερη θέση στην Αιανή. Κάποια ανήκουν σε μεγάλου μεγέθους ειδώλια.

Στις προθήκες 11-13 εκτίθενται πήλινα αγγεία καθημερινής χρήσης, σε ομάδες με βάση τη χρήση τους, όπως αγγεία φαγητού, μυροδοχεία και λυχνάρια.

Η μεγάλη γωνιακή προθήκη 14 αναπαριστά την κεντρική δεξαμενή της πόλης. Μπορεί να δει κανείς τα πήλινα αγγεία μεταφοράς νερού (υδρίες, οινοχόες, αμφορείς) που βρέθηκαν στο εσωτερικό της, και στην διπλανή προθήκη 15, τα χάλκινα. Η δεξαμενή εντοπίστηκε στην αυλή ενός δημόσιου κτηρίου στην κορυφή του λόφου της Μεγάλης Ράχης. Είναι λαξευμένη στον φυσικό βράχο, έχει βάθος 8,5μ. και διάμετρο 4,5μ. στο βαθύτερο τμήμα της, σε ύψος 2μ. που διατηρούνται οι πλίνθοι της επένδυσης, και 6,50μ. στο ανώτερο. Η κατασκευή της τοποθετείται στις αρχές του 5^ου αι. π.Χ., ενώ η χρήση της έως και τον 2^ο αι. π.Χ. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα έργα της αρχαίας τεχνολογίας και μηχανικής που περισυνέλεγε τα νερά της βροχής. Ο καθαρισμός τους γινόταν με χρήση άμμου, ενώ η διοχέτευσή τους στον οικισμό με πήλινους σωλήνες.

Δρ Αρετή Χονδρογιάννη – Μετόκη