Κορινθιακή μελανόμορφη κοτύλη. Η βάση της είναι κοίλη και η τομή της έχει σχήμα εχίνου. Τα τοιχώματα του αγγείου είναι λεπτά και καλοσχηματοποιημένα. Το εσωτερικό ήταν όλο μελανό, ωστόσο το χρώμα έχει απολεπιστεί, αφήνοντας ανοιχτοκάστανο υπόλειμμα. Το εξωτερικό κοσμούνταν με μελανόμορφη παράσταση, οι λεπτομέρειες της οποίας αποδίδονται εγχάρακτα, αλλά έχει απολεπιστεί σε τέτοιο βαθμό που διακρίνεται πολύ αχνά. Έτσι, φαίνεται ότι η βάση ήταν μαύρη, ενώ το κάτω τμήμα του σώματος κοσμεί ακτινωτό μοτίβο. Πάνω απ αυτό υπάρχουν τρεις παράλληλες γραμμές, η ανώτερη των οποίων ορίζει τη γραμμή του εδάφους πάνω στην οποία πατούν πέντε συνολικά ολόσωμες γυναικείες μορφές αποδοσμένες κατά κρόταφο προς τα δεξιά, δύο σε κάθε όψη και μία κάτω από τη μία λαβή. Φορούν ποδήρες ένδυμα, ενώ τα μαλλιά πέφτουν ελαφρυά στο πίσω μέρος του κορμού. Εγχάρακτα αποδίδεται η ταινία που κοσμεί την κόμη. Τα χέρια τους, απλωμένα εκατέρωθεν του κορμού, πλέκονται μεταξύ τους κρατώντας στεφάνια. Το δέσιμο των χεριών, το σπάσιμο της μέσης, η γωνία του ώμου σε σχέση με το λαιμό, η κλίση τπυ κεφαλιού και γενικά η χαριτωμένη κίνηση, φανερώνουν ότι πρόκεται για απόδοση χορού. Το κενό μεταξύ αυτών των μορφών καλύπτεται από φυτικά κοσμήματα. Το χείλος περιγράφεται από λεπτή μελανή ταινία. Χρονολογικά τοποθετείται μεταξύ του 625-550 π.Χ.