Μελανόμορφη οινοχόη. Έχει συγκολληθεί από αρκετά όστρακα και έχει συμπληρωθεί. Λείπουν όμως κάποια τμήματά της. Η βάση είναι δακτυλιόσχημη, το χείλος σχεδόν ημισφαιρικό και κάμπτεται προς τα έξω. Ο λαιμός έχει μεγάλη διάμετρο και είναι κοντός. Η λαβή είναι κάθετη, ταινιωτή. Ξεκινά από τον ώμο, ξεπερνά το ύψος του αγγείου και με μία καμπή απολήγει στο χείλος. Το αγγείο φέρει μελανό επίχρισμα στη βάση του, εκτός από μία ταινία στο πίσω τμήμα του σώματος, στο λαιμό, το χείλος και στην άνω επιφάνεια της λαβής. Στην άκρη του χείλους υπάρχει ερυθρή ταινία. Στο εμπρός τμήμα του σώματος μέσα σε μία μετώπη τοποθετείται διονυσιακή παράσταση, η οποία επεκτείνεται και σε ένα τμήμα του λαιμού. Το βάθος έχει αφεθεί στο χρώμα του πηλού. Στο κάτω τμήμα του αγγείου μετά το μελανό επίχρισμα ακολουθεί ταινία ερυθρού χρώματος, κατόπιν ταινία στο χρώμα του πηλού. Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται. Τέλος, δύο μαύρες γραμμές αποτελούν το δάπεδο της παράστασης. Η παράσταση αποτελείται από πέντε μορφές, δύο μορφές γυναικών δεξιά και αριστερά και στο κέντρο η μορφή του Διονύσου. Τα ενδύματα των μαινάδων (γυναικείες μορφές) αποδίδονται εγχάρακτα, ενώ κάποια σημεία τους είναι ερυθρά. Στο πρόσωπό τους εγχάρακτα αποδίδονται τα μάτια, τα μαλλιά και η γενειάδα του Διονύσου. Σώζονται ίχνη λευκού χρώματος στα χέρια, τα πόδια και το πρόσωπο των γυναικών. Η γενειάδα του Διονύσου και το εμπρός τμήμα των μαλλιών αποδίδονται με ερυθρό χρώμα. Ο θεός κρατά κέρας, ενώ οι Μαινάδες χορεύουν σηκώνοντας το αριστερό χέρι και το πόδι τους. Η μία αγγίζει το κεφάλι της. Η παράσταση κλείνει στο πάνω τμήμα της με ακτινωτό κόσμημα από εικοσιμία ακτίνες. Στο λαιμό η διακόσμηση αποτελείται από τρεις σειρές κουκίδων. Πιθανόν ο ζωγράφος να ταυτίζεται με τον ζωγράφο του Βατικανού, που έδρασε στο τρίτο τέταρτο του 6ου αιώνα π.Χ. ή στα τέλη του 6ου αιώνα. Ο πηλός είναι πορτοκαλόχρωμος.